Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2008

Θα είμαι κι εγώ εκεί..πολύ σύντομα...


Η θάλασσα ανέκτησε το βαθύ μπλέ χρώμα της.

Διαχωρίστηκε επιτέλους απο τον ουρανό.
Δεν πρέπει να μπερδεύονται, δεν επιτρέπεται να σμίγουν ,
να αγκαλιάζονται.

Ο παρατηρητής δεν πρέπει να αποπροσανατολίζεται,
να χάνει τον μικροαστικό του στόχο.
Κανένας δεν έχει δικαίωμα να χαθεί ,
να αφεθεί έστω και για λίγα λεπτά χαμένος μεσα σ'αυτή την πόλη.
Αιώνια πλανεμένη , καταραμένη να διακρίνω , να ξεχωρίζω,
να αφορίζω και να αποδέχομαι ανάλογα με τους καιρούς και τις ανάγκες.
Αγκομαχώντας να κατανοήσω την ενότητα ,
την ανιδιοτέλεια του όλου.
Μα η εποχή της άρνησης δεν είναι μακρυά...



1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Γιατί να λέμε βίαια τα νερά του ποταμού και όχι τις όχθες που τα περιορίζουν ? σ'ευχαριστώ που στοιχειώνεις τα όνειρα μου κάθε νύχτα...