Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2008

- Slow -



It's only you tonight

Lets stay out here for a thousand years
Like if we haven't learned to learn
To bring out in the light (out in the light)
I won't change if you won't change
So I need you to fall again
I won't leave if you won't leave
I can't make it on my own

I have a slow heart to speed up
I don't need your history
We won't give up with all our pasts
Its a slow heart to speed up
I don't want your history
We won't give up with all our pasts

Whats in your heart tonight?
Would you let the darkness get inside?
How many broken dreams can show me light? (show me the light)
You know I need, I'll need more time
So I want you to keep in mind
That I'll be gone if you are gone
I can't make it if you run

I have a slow heart to speed up
I don't need your history
We won't give up with all our pasts
Its a slow heart to speed up
I don't need your history
We won't give up with all our pasts

I will give it back to you, now

Slowly goes my heart
We should never be apart
Slowly goes my dreams
How can we forget it all?
I want to do it some more
I want to feel it again
If I end it with you
Oh such a beautiful end

Slowly goes my heart
We should never be apart
Slowly goes my dreams
How could we forget it all?
(Slowly goes my heart, Slowly goes my heart)
Slowly goes my heart (Slowly goes my heart)...



( Dream Within A Dream )









Human Behaviour

If you ever get close to a human... τραγουδάει η Bjork συνεχίζω
... be careful and carry a big stick!


Οφείλω να παραδεχτώ ότι έχει πολύ πλάκα το θράσσος των ανθρώπων, ο τρόπος που προσπαθούν να σε εκμεταλλευτούν και το πώς αρέσκονται στο να καταβροχθίζουν ο ένας τον άλλον.Εις το όνομα μιας άγνωστης κανιβαλιστικής σχιζοφρένειας ή οποία φαίνεται ότι στο υπόλοιπο ζωικό βασίλειο έχει εκλείψει απο την εποχή των δεινοσαύρων.

Αυτό το κείμενο θα μπορούσε κάλλιστα να βρίσκεται στη στήλη 'Antisocial Diary' των Paper Beasts κι όμως φιλοξενείται εδώ με κάθε αγνή πρόθεση να διατηρήσει το χιούμορ της! Επεξηγώντας λοιπόν με τον πιο απλό τρόπο, είναι πλεον ηλίου φαεινότερο πως κάποια άνθρωπινα πλάσματα μπορούν επιτυχώς να μιμούνται τα ερπετά και να κυκλοφορούν αναμεσά μας με ιδιαίτερη μαεστρία.

Κι αν αποδεχτούμε τελικά την παγκόσμια θεωρία του Freud περί λίμπιντο , αναγκαζόμαστε να καταλήξουμε στο ελαφρυντικό συμπέρασμα ότι για όλα φταίει το κακό σέξ.Και τι είναι άλλωστε το κακό σεξ, πως το διαχωρίζουμε απο καλό σε κακό απο σαβουροκατάσταση σε ποιοτική συνουσία! Θα σας αφήσω να το επεξεργαστείτε λίγο και θα το αναλύσουμε αυτό το ζήτημα εις βάθος κάποια άλλη στιγμή ;]





MixwitMixwit make a mixtapeMixwit mixtapes





Θα είμαι κι εγώ εκεί..πολύ σύντομα...


Η θάλασσα ανέκτησε το βαθύ μπλέ χρώμα της.

Διαχωρίστηκε επιτέλους απο τον ουρανό.
Δεν πρέπει να μπερδεύονται, δεν επιτρέπεται να σμίγουν ,
να αγκαλιάζονται.

Ο παρατηρητής δεν πρέπει να αποπροσανατολίζεται,
να χάνει τον μικροαστικό του στόχο.
Κανένας δεν έχει δικαίωμα να χαθεί ,
να αφεθεί έστω και για λίγα λεπτά χαμένος μεσα σ'αυτή την πόλη.
Αιώνια πλανεμένη , καταραμένη να διακρίνω , να ξεχωρίζω,
να αφορίζω και να αποδέχομαι ανάλογα με τους καιρούς και τις ανάγκες.
Αγκομαχώντας να κατανοήσω την ενότητα ,
την ανιδιοτέλεια του όλου.
Μα η εποχή της άρνησης δεν είναι μακρυά...



... για τις μικρές στιγμές ...




" Να λες αγάπη μου μικρή ,στιγμές μικρές είναι η ζωή..."
και στο μυαλό όλα φαίνονται τόσο απλά μα και τόσο μάταια ταυτόχρονα. Κάθε μέρα τρέχουμε να κυνηγήσουμε, να ανταγωνιστούμε , να κερδίσουμε , να φέρουμε τη μέρα στο τέλος της με την καλύτερη γεύση για την ματαιοδοξία μας.

Και πειράζει που το μόνο που μου μένει στο τέλος αυτής της αμείλικτης μέρας είναι το παιχνιδιάρικό της βλέμμα , ο τρόπος που με ξεσηκώνει απο την καρέκλα μου για να δώ τη βροχή ; πάντοτε αγαπούσα αυτά που μένουν στο τέλος , γιατί μόνο αυτά αξίζουνε πραγματικά , μόνο εκείνα μας φέρνουν στα γόνατά μας.

Θα αφήσω λοιπόν την φανφάρα και τα ευφυολογήματα σ'εκείνους τους 'άδειους', τις πεζές αυτές καρικατούρες που δεν εμαθαν ποτέ τους να νιώθουν και να υπάρχουνε αληθινά. Κι ας μείνουν μόνο οι μικρές στιγμές...





My Lady Of The Lake




Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2008

Feels Like New...


MixwitMixwit make a mixtapeMixwit mixtapes

MTv Night


Procrastination is my middle name αυτές τις μέρες, αλλά δεν εχουμε παραπονο...η ζωή κυλάει ομαλά και χωρίς παρενέργειες. Την προηγούμενη Κυριακή είμασταν στο Καλλιμάρμαρο στάδιο για την πρεμιέρα του MTv μαζί με άλλους 50.000 παλαβούς για να δούμε τους Kaiser Chiefs , R.E.M, Gabriella Cilmi αλλα και τους δικούς μας C Real.


Η διοργάνωση ευτυχώς ήταν πολύ καλή (αν εξαιρέσει κανείς την πλύση εγκεφάλου περι MTv) με γρήγορους ρυθμούς και η επιλογή του συγκεκριμένου χώρου αποδείχτηκε αρκετά σοφή τελικά. '
Αλλωστε το τσάμπα είναι πιο γλυκό! Οι C Real ξεκίνησαν αρκετά δυναμικά προσπαθώντας να φανούν αντάξιοι των ιδιαίτερων προσδοκιών που κυριαρχούσαν στην ατμόσφαιρα ενώ η Gabriella Cilmi του 'Sweet About Me' μας ξάφνιασε με μια φοβερή διασκευή στο Whole Lotta Love των Zeppelin, ξεδιπλώνοτας μπροστά μας τη rockin' πλευρά του εαυτού της.




Εκείνοι που ξεσήκωσαν το πλήθος και ξεσάλωσαν στη σκηνή ήταν φυσικά οι Κaiser Chiefs με εναν Ricky Wilson o οποίος εχει χάσει αισθητά βάρος (χαρα στους φαν του που διψανε για τα αγαπημένα του stage diving..) και ο οποίος είναι ικανότατος στο να αφήνει πίσω του τις πιο εκρηκτικές εντυπώσεις!
Οσο για τους πολυπόθητους R.E.M πιστεύω πως εμείς οι παλιοι φανατικοί τους μείναμε αρκετά ευχαριστημένοι απο την εμφανισή τους. Επέλεξαν κομμάτια που αφησαν αρκετούς να αναρωτιουνται με ανοιχτό το στόμα 'μα πόσα χρόνια εχω να το ακούσω αυτό!', τραγούδια όπως το 'Ignoreland' ή το 'Don't Go Back To Rockville'...



Η αποκορύφωση της βραδιάς ήταν φυσικά οι στιγμές του ' The One i Love' και του 'Losing My Religion', αυτό που περίμεναν οι περισσότεροι να ακούσουν, δηλαδή. Εμείς ξετρελαθήκαμε περισσότερο στο άκουσμα των 'Orange Crush' μα και 'It's the end of the world as we know it' (προσωπικοί μου ευσεβείς πόθοι εκεινη τη βραδιά!).
Ελπίζω τώρα με αυτή την αφορμή , με την έλευση του MTv πλεον να καταφέρουμε να δούμε και αλλα σημαντικά μουσικά σχήματα, έστω λιγότερο λαμπερά των R.E.M.
Τους Crystal Castles για παραδειγμα , αν ακούει κανείς!!

Το επόμενο Σαββατοκύριακο προορίζεται μαλλον για σινεφίλ βραδιές και φιλικές συνευρέσεις επομένως αναμενονται νεότερα ;) cheers everyone!!

Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2008

Madonna's Night




Είδαμε και τη Madonna! 'Eνα φαινομενικά βιντεοκλιπίστικο σόου το οποίο όμως είχε αρκετά να δώσει. Προσωπικά αν με ρωτήσετε, το μυαλό μου είναι ακόμη στη support act που είχε η βασίλισσα της ποπ μαζί της. Η βραδιά ξεκίνησε με τους δυνατούς ρυθμούς και το σκανδιναβικό ταμπεραμέντο της Robyn, η οποία όμως άφησε μάλλον αδιάφορη την αρένα.

Μιλώντας για το κοινό της αρένας , ίσως και να μην έχω ξαναδεί τόσο ξενέρωτο πλήθος ανθρώπων σε συναυλία. Πραγματικά, δεν ξέρω αν οφείλεται στο γεγονός ότι η πλειοψηφία στεκόταν με ένα κινητό στο χέρι για να φωτογραφίζει ή να καταγράφει βίντεο καθ'όλη τη διάρκεια της συναυλίας, αλλά η γεύση που μου έμεινε είναι τουλάχιστον γλυκόπικρη. Ακόμη και στα κομμάτια όπου ήταν ολοφάνερες οι dance διαθέσεις του remix , το κοινό στεκόταν αδιάφορο.
Αφού σε κάποιο σημείο αντιλαμβανόσουν ότι πιο πολλοί είναι όρθιοι και χορεύουν στις κερκίδες παρα στην αρένα.




Πίσω στη συναυλία όμως... Η Madonna σαν σωστή επαγγελματίας τήρησε όλο της το πρόγραμμα και όλα δούλεψαν σαν καλοστημένα γρανάζια.
Δεν περιμέναμε φυσικά για ένα ανκόρ στο τέλος μιας τα τραγούδια ήταν ήδη προγραμματισμένα και η τήρηση της αλληλουχίας του τηρείτο αυστηρά για λόγους ψυχρά επαγγελματικούς, θέλω όμως να πιστεύω ότι οι περισσότεροι έμεναν ευχαριστημένοι απο την πολύ καλή διοργάνωση και τη σωστή διαχείρηση του συναυλιακού χώρου.
Φυσικά δεν ήταν ποτέ δυνατόν να μην λείψου
ν και τα παρατράγουδα αφού εμείς οι 'Ελληνες σε κάθε συναυλία φερόμαστε λες και βρισκόμαστε στο σαλόνι του σπιτιού μας, μεταμορφώνοντας ένα ολόκληρο γήπεδο σε Ψηττάλεια - είτε καθόμαστε όπου βρούμε ενω είναι ξεκάθαρα σημειωμένο πάνω στο εισιτήριο μας ότι οι θέσεις είναι όλες αριθμημένες.

Εκείνο που αξίζει να σημειωθεί είναι η βα
ριετέ του κοινού , παρατηρώντας τον κόσμο που πηγαινοερχόταν στις θύρες καταλάβαινε κανείς ότι είχε μαζευτεί στο ΟΑΚΑ κάθε καρυδιάς καρύδι και είναι λογικό αφού η συναυλία αυτή επρόκειτο περισσότερο για κοινωνικό παρα για μουσικό γεγονός.




'Ηταν μια πολύ καλή βραδιά και όσοι ήταν εκεί καταλαβαίνουν ότι δεν αναφέρομαι ούτε στην ερμηνεία της Madonna μα ούτε και στην ποιότητα του ήχου. Σαν γενικό σύνολο ήταν μια πετυχημένη συναυλία, όσο κι αν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης προσπάθησαν να την αμαυρώσουν με ανούσια σχόλια σχετικά με το φιλί ανάμεσα στην σουπερ-σταρ και μια απο τις κοπέλες του χορευτικού της team ή σχετικά με το " πόσοι gay και λεσβίες βρίσκονταν ανάμεσα στο κοινό εκείνο το βράδυ". Αμήν και πάντα τέτοια μπορώ μόνο να πώ!


Θα τα ξαναπούμε λίαν συντόμως μιας και την ερχόμενη Κυριακή αναμένουμε τη Συναυλία του φθινοπώρου, οπου οι R.E.M θα μας τιμήσουν επι τη ευκαιρία των εγκαινίων του 'ελληνικού΄ MTv στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο με είσοδο ελεύθερη ( με λίγα λόγια , όποιος πρόλαβε τον Michael Stipe είδε!). Καλή εβδομάδα να έχουμε λοιπόν ! Vamos ...





Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2008

Seeing In Monochrome...



Where all the colors are
Ocean
The silent ocean knows
Your face
Your reality
Haven't been the same lately
Wonder could it be a lack of devotion?
Seeing in monochrome
Who taught you emotions
Who taught you emotions
Feel
Can you feel
Might be why colors disappear

The place we call our soul
Ocean
The cyber ocean sees
Your dreams
Your totality
Nothing stays the same
Someday
I hope you will make more lasting connections
Feeling in monochrome
Who taught you emotions
Who taught you emotions
See
Can you see
Colors that the ocean offers
Be
Can you be
Something more than black white and gray
Being in monochrome
Who taught you emotions
Who taught you emotions...



(Yoko Kanno)